Matryca Eisenhowera

Czas czytania
3min.
Przeczytałeś już

Matryca Eisenhowera

Przykładem metody wyznaczania priorytetów jest matryca Eisenhowera. Opiera się ona na dwóch paradygmatach: ważności i pilności.
 
Ważność – ma związek z naszą misją i najważniejszymi celami. Jeśli coś wpływa znacząco na osiągnięcie istotnych dla nas celów, to znaczy, że jest ważne.
Pilność – to kryterium związane z czasem. Zwraca uwagę na termin wykonania jakiegoś zadania. Data ta może być mniej lub bardziej oddalona w czasie, w związku z tym dzieli nasze aktywności na mniej lub bardziej pilne.
 
Matryca Eisenhowera składa się z czterech ćwiartek. Jest to popularne narzędzie zarządzania sobą w czasie, gdyż ułatwia ustalanie tego, co jest naprawdę ważne i wymaga pełnego zaangażowania z Twojej strony. Istotne jest, aby wspomnieć o rolach, które pełnimy w życiu, indywidualnej misji i wartościach osobistych. Rola świadomego siebie człowieka wynika z naszej misji, a ta z kolei wynika z zasad i wartości dla nas ważnych. Pełnimy rozmaite role w życiu, rolę męża, żony, syna, matki, ojca, pracodawcy czy przyjaciela itd. Bez misji i zasad, są one jednak powierzchowne. Wielu ludzi przypisuje rangę „ważności” do zbyt dużej liczby zadań. Właściwe wyznaczanie priorytetów polega na uświadomieniu sobie, co stoi najwyżej w mojej hierarchii ważności i przywiązywaniu właśnie do tego wagi, zamiast po prostu reagować na rzeczy pilne.
  
I. Zadania pilne i ważne („Zarządzanie kryzysami”)
 
W tym obszarze powinny się mieścić głównie działania o ważnym dla Ciebie znaczeniu strategicznym.
Jednocześnie znajdują się tu rzeczy, które są widoczne ze względu na ich pilność. W związku z tym znajdziemy tu sprawy  niezbędne do wykonania w jak najszybszym czasie.
Paradoksalnie, im więcej czasu poświęcasz na czynności należące do tej ćwiartki, tym więcej tego czasu, który Ci zostaje spędzasz w ćwiartce IV. Dzieje się tak, dlatego, że aktywności z obu tych ćwiartek powodują, że nie skupiasz się na teraźniejszości, tylko myślisz ciągle o tym, co nastąpi za chwilę.
 
W związku z tym, wykonując aktywności z tych ćwiartek odczuwasz podobne, naprzemienne stany napięcia (przed czynnością) i odprężenia (po wykonaniu danej czynności).
 
Konsekwencje przedkładania zarządzania kryzysami nad inne działania to:
  •  stres
  • nieustanne zajmowanie się sprawami niecierpiącymi zwłoki
  • brak czasu dla siebie i na podtrzymywanie związków z innymi
  • wyczerpanie organizmu
  • nieumiejętność odpoczynku
  • tendencja to marnowania pozostałego czasu (ćwiartka IV)
  • uzależnienia 
II. Zadania ważne, ale niepilne („Zarządzanie samym sobą”)
 
To ćwiartka, w której planujemy, zajmujemy się własnym rozwojem, kreatywnie rozwiązujemy pojawiające się problemy, czytamy, pogłębiamy wiedzę, poświęcamy czas na ćwiczenia fizyczne i regenerację, a także spędzamy czas z innymi ludźmi. Tu znajdują się również takie aktywności, jak budowanie własnej misji, rozwój i doskonalenie wartości osobistych, planowanie długoterminowe itp. Dzięki temu, że spędzamy czas na tych aktywnościach, nie poświęcamy czasu na te czynności, które są charakterystyczne dla I ćwiartki. Poświęcanie czasu na czynności z tej ćwiartki pozwala nam utrzymywać stabilne i głębokie relacje z innymi oraz umożliwia utrzymanie równowagi w aspekcie duchowym, fizycznym, społecznym i intelektualnym. Zadania z tej ćwiartki nie są opatrzone etykietką pilności i dlatego często zapominamy o ich wypełnianiu. To właśnie ich „nie widać”, choć są kluczowe dla naszego funkcjonowania. Ten obszar zadań jest newralgiczny dla powodzenia w planowaniu własnego czasu i realizacji kluczowych celów. Konsekwencjami przyznania pierwszeństwa tej ćwiartce są:
  •  harmonia
  • poprawne relacje z innymi
  • umiejętność automotywacji
  • potrzeba zajmowania się sporadycznie niewielkimi kryzysami.
III. Zadania pilne, ale nieważne („Zarządzanie cudzymi priorytetami”)
 
Choć działania, które mieszczą się w tej kategorii są podobne do czynności z I ćwiartki, jest między nimi zasadnicza różnica. Czynności z III ćwiartki, w przeciwieństwie do tych z I, nie wnoszą ważnych treści do naszej misji, wartości ani najważniejszych celów. Często, wykonując czynności z tej ćwiartki, odnosimy wrażenie, że wykonujemy coś ważnego i pilnego, jednak okazuje się, że jest to istotne dla kogoś innego. Jeżeli jest to możliwe, powinniśmy maksymalnie dzielić się czynnościami z tej ćwiartki z innymi. Dzięki temu zyskamy dodatkowy czas potrzebny na realizację zadań istotnych.
 
Konsekwencjami nadmiernego poświęcania czasu na zadania z tej ćwiartki są:
  • powierzchowne związki
  • poczucie poświęcania się, którego nikt nie docenia
  • brak poczucia sensu wykonywanych działań
  • brak własnej misji i poczucia rozwoju 
IV. Zadania niepilne i nieważne („Zarządzanie pożeraczami czasu”)
 
To obszar, do którego należą aktywności nazywane „pożeraczami czasu”. Niektórzy ludzie wykonują te czynności tylko czasami, inni jednak poświęcają im mnóstwo czasu, zastanawiając się, gdzie uciekł im czas.
Wśród tych aktywności nie znajdziemy aktywności fizycznych, które mogą dać nam nowe siły do pracy. Taka rekreacja znajduje się w drugiej ćwiartce matrycy. Do tej kategorii zaliczamy rozrywki, które dostarczają nam natychmiastowych nagród (np. gry komputerowe).
 
W tej ćwiartce znajdziemy takie aktywności jak:
  • wyjście do galerii handlowej po to tylko, aby napełnić koszyk (nie w celu zrobienia konkretnych zakupów),
  • surfowanie po Internecie bez celu
  • spotkania ze znajomymi, żeby się z nimi napić alkoholu (a nie po to, by podtrzymać z nimi relacje)
  • bezmyślne przerzucanie kanałów telewizyjnych. 
Te wszystkie rozrywki powodują, że nie skupiamy się na teraźniejszości, tylko oczekujemy kolejnego momentu, aby zająć się czymś bezproduktywnym.
Staraj się jak najbardziej zminimalizować czas poświęcany na zadania, które sam oceniasz jako nieważne i niepilne. W ten sposób przestaniesz tracić czas na rzeczy nieistotne, a znajdziesz czas potrzebny na sprawy naprawdę ważne.
 
Konsekwencje zajmowania się „pożeraczami czasu” to:
 
  • brak umiejętności samodzielnego dbania o własne podstawowe potrzeby,
  • brak odpowiedzialności,
  • możliwe uzależnienia,
  • nieumiejętność samodzielnego zdobywania środków finansowych w legalny sposób.
     
Autor:
Katarzyna Kowalczuk